ดวงดาวอ้างว้างกับชายหนุ่มนักเดินทาง
ดวงดาวอ้างว้าง....
หลงรักชายหนุ่มนักเดินทางจากเรื่องเล่าของเขา
ทุกๆวันเขาจะมานั่งมองฟ้า เล่าเรื่องที่พบเจอมาแก่ดวงดาว
ชายหนุ่มกับดวงดาวจะอยู่เป็นเพื่อนกันจนรุ่งเช้าทุกที
เธอจึงยังคงส่องแสงระยิบพริบพราวอยู่อย่างนั้น
และชายหนุ่มยังคงย่ำเท้าตามรอยตะวันไปทุกที่
ต่อมา..ชายหนุ่มได้พบรักกับสุภาพสตรี
ต่างบอกเล่าภาษากวี--สื่อสารความอ่อนไหวที่มีอย่างเข้าใจ
.........
นานแล้วที่ชายหนุ่มละเลยจะมานั่งคุยภาษาดาว
เพราะเขามีหญิงสาวที่จะพูดคุยอย่างอ่อนไหว
ดวงดาวหรี่แสงลงทุกวัน..รอคอย...รำพัน...น้อยใจ
แอบมองชายนักเดินทางแล้วร้องไห้..เป็นน้ำค้างร่วงหล่นมา
.......
ห่างไกลเหลือเกิน....ระหว่างฟ้า และ ผืนดิน
ถึงรักมากเท่าไหร่เขาคงไม่ได้ยินเสียงจากผืนฟ้า
จึงยอมเป็นดาวตกร่วงหล่นจากฟ้ามา
สุดท้ายกลับกลายเป็นก้อนหินไร้ค่า--
แอบมองชายนักเดินทางกับคนรักผ่านน้ำตาอยู่ไม่ไกล
........
ฉันเป็นดั่งดวงดาวอ้างว้าง
เธอเป็นชายนักเดินทางที่ไม่เคยมีที่ว่างให้ฉันได้ใกล้
ฉันยอมแลกชีวิตที่มี เพื่อให้ได้จดจำเธอไปแบบนี้ในลมหายใจ
ยอมอยู่แบบไม่เหลืออะไร...นอกจากหัวใจยิ่งใหญ่ที่รักเธอ
////////////////////////// //////////////////////////
////////////////////////// //////////////////////////
Credit cello-viola From Bookcyber.com
Pic google
เป็นบทประพันธ์ที่รักมาก อ่านกี่ทีก็ชอบและซึ้งค่ะ แล้วก็เป็นหนึ่งจุดกำลังใจ
ให้มีพลังอยากเป็นนักเขียนด้วยค่ะ อ้ะ อ้ะ ถ้าติดใจอย่าเพิ่งไปไหนนะ อ่านต่อได้เลยค่ะ เรื่องนี้มีภาคสอง คลิก ๆ หน้าถัดไปเลยค่ะ ขอบอกว่าเรื่องต่อไป
ซึ้งสุด ๆ
อัพเดท 2 ส.ค. 49
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น