คุณชายเล็กและศรีจิตรา [สะใภ้จ้าว]

ชอบละครนี้มาก ๆ เคยดูละครแวบ ๆ แต่ไม่ค่อยสะดวกเรื่องเวลาเลยไม่ได้ดูจริงจัง
แต่ติดใจ "คุณชายเล็ก" และ "ศรีจิตรา" จึงลองหานิยายมาอ่าน
อ่านแล้วผิดหวังมาก เพราะไม่สนุกเท่ากับละคร หรืออาจเพราะเราไม่ชอบคู่เอก
แต่ชอบคู่รอง ซึ่งในนวนิยาย แทบจะไม่กล่าวถึงความรักของคู่นี้
แถมศรีจิตรายังเหมือนคนที่รักใครก็ได้ ตามที่ป้าบอกไม่ได้มั่นคง รักใครรักคนเดียวเหมือนในละคร

ตอนหลังได้เรื่องนี้มาจากพี่สาวอีกที ดูแล้วมีความสุข ประทับใจดี
เสด็จ คุณตา คุณยาย หม่อมแม่ นม หรือแม้แต่คนรับใช้ ทุกคนมีสีสันหมด

สำหรับเราแล้วคนที่มีสีสันมากที่สุดคือ " คุณชายเล็ก"
มีฉากออกทีไรต้องอมยิ้มทุกที ยิ่งเวลาที่อยู่คู่กับ "ศรีจิตรา" ยิ่งรู้สึกว่าน่ารักมาก
เป็นคู่ที่เหมาะสมกันและคิดเสมอว่า สองคนนี้เป็นพระเอกกับนางเอก

จำได้ว่าเมื่อก่อนฟังเพลง "ใจเอย" ที่มาช่าร้องแล้วชอบ
และคิดว่าเพลงเหมาะกับบทของศรีจิตรา
พอได้กลับมาฟังอีกทีในละครก็รู้สึกว่าเหมาะกับเธอมากจริง ๆ
ยิ่งตอนเปิดคลอไปในฉากที่ศรีจิตรามองคุณชายเล็ก ยิ่งเศร้าระคนรักไปกันใหญ่

แต่จะว่าไปแล้วมันก็เหมาะกับคุณชายเล็กด้วย พึ่งรู้สึกว่าจะตรงกับเนื้อเพลงมาก

...แอบเก็บเอาไว้ บอกใครไม่ได้ทั้งนั้น ทั้ง ๆ ที่ฉันรักเธอรักเธอหมดใจ
...หวาดผวา เอื้อมคว้าเพียงเงา เธอรู้รึเปล่าว่า ฉันรักเธอแค่ไหน...

...ซึ้ง...เหมาะกับคุณชายเล็กจริง ๆ

เรื่องสะใภ้จ้าว ดำเนินเรื่องได้ดี สอดแทรกความรู้ทางวรรณคดี
เห็นแล้วอยากวิ่งไปอ่านนิทานเวตาลบ้าง อยากไปหาอ่านกลอนบ้าง
คนใช้ในบ้านก็น่ารักทุกคน เหมือนว่าละครจะมีชนชั้นแต่ที่จริงไม่ใช่
มีความเป็นสัดส่วน ลงตัวของละคร

ส่วนตัวไม่ค่อยชอบ ก้อง วิกกี้ และอ้น
(อคติต่อดาราไปอย่างนั้นเอง แต่ตอนนี้อ้นอยู่ในรายชื่อนักแสดงที่ชอบ...
ไม่ใช่เพราะละครแต่เพราะตัวตนที่แท้จริงของเขาเอง)
เลยไม่สนใจดูแต่แรก แต่ตอนหลังได้ดูบ้างแล้วประทับใจการแสดงของอ้นและตุ๊กตา
เวลาดูไม่ได้นึกถึงอ้น แต่คิดถึงแต่คุณชายเล็ก...และศรีจิตรา

ภาพรวมของเรื่องนี้ทำออกมาได้ดีและน่าประทับใจมาก แม้จะไม่ชอบคู่ของพระเอกนางเอกเลย
และรู้สึกว่านางเอกเล่นลิ้นกับผู้ใหญ่มากเกินไป เถียงผู้ใหญ่คำไม่ตกฟาก
แต่หลัง ๆ เธอก็ไม่ได้เล่นลิ้นอะไรมากนัก และก็อภัยให้เพราะว่าคู่รองเล่นกันได้ประทับใจ
แถมดูไปมารู้สึกว่า เรื่องนี้มีคุณชายเล็กกับศรีจิตราเป็นพระเอกนางเอก
เพราะมีฉากเข้าคู่กันบ่อยมาก และทั้งสองก็เป็นเหมือนตัวหลักของเรื่อง

คิดว่า เรื่องนี้น่าจะเป็นเรื่องที่ติดอันดับละครที่รักและประทับใจอีกเรื่องหนึ่ง
................................................................................................................................

Review : 08-08-2007

ศรีจิตรา
ศรีจิตราสวยเหมือนนางในวรรณคดี เหมือนที่ในละครมักเปรียบว่าเธอเป็น "บุษบา"
แต่เธอน่าจะเหมาะกับ "เซราฮาซาส" อย่างที่เธอแต่งจริง ๆ เพราะเธอสวย
แต่เธอก็ซ่อนความใจเด็ดเอาไว้ภายใต้ความบอบบาูงน่าทะนุถนอมของเธอ

เธอได้พบกับคุณชายเล็ก เธอประทับใจเขา เพราะเขาคือคนเดียวที่ทำให้เธอยิ้มและหัวเราะอย่างมีความสุข เขา็เป็นเพื่อนคุยที่สนุกมาก จะว่าไป เพราะอัธยาศัยน่ารักของคุณชายเล็กนี่ล่ะ
เป็นใคร ๆ ก็หลงรัก สาลินมักพูดเสมอว่าพี่สาวเธอสวย อยู่ใกล้ใคร คนนั้นก็ต้องหลงรัก
แต่ความจริงน่าจะเหมาะกับคุณชายเล็กมากกว่า อยู่ใกล้ใครก็แจกความสุขไปหมด

คนที่ชีวิตนิ่ง ๆ อย่างศรีจิตรา ถ้าไม่ชอบคุณชายเล็กก็คงมีตาแต่ไร้แววนั่นล่ะ
เพราะอย่างคุณชายรอง แสดงกริยาได้น่ารังเกียจกับเธอเสียขนาดนั้น
ถึงภายหลังจะคุยดี ๆ ด้วย แต่คุณชายรองก็ดูไม่น่าประทับใจเท่าคุณชายเล็ก
และคงไม่แปลกหากว่าศรีจิตราจะยอมรับคุณชายเล็กเข้ามาอยู่ในหัวใจ...



คุณชายเล็ก : มรว.บดินทราชทรงพล หรือ ชายเล็ก

ถ้าเปรียบคุณชายเล็กเป็นเหมือนภาพวาด ก็ต้องเปรียบว่า
เป็นภาพวาดที่มีสีสันแต่ปรุงแต่งได้อย่างมีรสนิยมที่สุด
ผู้ชายอะไร ทั้งนิสัยดี เพียบพร้อม และเอาใจใส่คนรอบข้างเสมอ หาที่ติไม่ได้
ดูสมบูรณ์แบบกว่าคุณชายรอง ที่เป็นถึงพระเอกมากกว่าร้อยพันเท่า
ที่คนมักพูดว่าคุณชายรองเป็นเจ้าชายในฝันนั่นน่ะผิด คนที่เหมาะคือ คุณชายเล็กเสียมากกว่า

ในเรื่องความรักคุณชายเล็กดูโลเลพอสมควร จนคนดูอย่างเราลุ้นตัวโก่งว่าเมื่อไหร่จะรักศรีจิตรา
ได้ดูภายหลังจึงรู้ว่า ที่จริงน่ะรัก แต่ว่าไม่รู้ตัว พอรู้ตัวก็เลยรักเข้าจนทุรนทุราย
ศรีจิตราสวย ข้อนี้เป็นเรื่องธรรมดาที่ใคร ๆ อยากคุยกับเธอ
แต่ที่ทำให้คุณชายรัก คงเป็นเพราะว่าเธอดูนิ่ง ๆ ต่างจากนิสัยของคุณชาย
และต่างจากสาวสมัยใหม่ที่คุณชายพบ มันก็เลยเป็นเสน่ห์และแรงดึงดูดให้คุณชายอยากคุยกับเธอ

เมื่อได้พูดคุยพูดจาทำความสนิทสนมกันมากขึ้น
คุณชายก็พบว่า ศรีจิตรามีความชอบที่ตรงกับตัวเอง
พูดคุยกันมากขึ้นทุกวัน สนิทสนมกันอยู่ทุกวัน แถมศรีจิตราสวยเพียบพร้อมขนาดนั้น
ถ้าไม่รัก...ก็คงน่าเสียดาย

ความรัก : คุณชายเล็ก-ศรีจิตรา

ครั้งแรกที่ทั้งคู่พบกันคือวันที่คุณชายเล็กไปส่งป้าสร้อย
คุณชายเล็กก็มองศรีจิตราด้วยสายตาู้ชายหนุ่มมองมองสาวสวย
และสายตามันคงจะคมไป จึงทำให้ศรีจิตราแอบเขิน
แต่เธอก็มองเขาในสายตาที่ว่า "ก็แค่คนขับรถ"

ครั้งต่อมาทั้งคุ่พบกันอีกและก็เดินชนกันจนตะกร้าดอกไม้ระเนระนาด
แถมยังพลาดพลั้งเผลอไปจับมือกันเข้า
ศรีจิตราไม่เคยเคยโดนผู้ชายจับมือ ก็เลยตกใจเป็นธรรมดา
ฉากนี้น่ารักดี เป็นการเปิดเข้าพระเข้านางที่น่าประทับใจ

ในครั้งที่สามที่พบกันคุณชายเล็กน่ารักมาก ตรงที่หลอกศรีจิตราว่าเขาน่ะเป็นนายชมคนขับรถ
ศรีจิตราเองก็ช่างเข้าใจผิดจริง ๆ แต่สถานการณ์มันก็น่าเข้าใจผิดอยู่
เพราะคุณชายเล็ก วางตัวได้ธรรมดาสามัญทุกที
วันนี้คนทั้งสองได้จับมือกันอีก คุณชายเล็กรีบแก้ว่าความบังเอิญแต่หน้าทะเล้นมาก
หัวใจของศรีจิตราคงเริ่มรู้สึกชอบคุณชายเล็กครั้งนี้เอง
แล้วคราวนี้ศรีจิตราเข้าใจว่าคุณชายเล็กขโมยของ
คุณชายก็ทำเป็นร้องห่มร้องไห้ กะล่อนได้น่ารักทำให้ศรีจิตรา้อภัยให้ด้วยความที่จิตใจดี (หรือเพราะว่าหน้าตาดีนะ..)

คราวหลังได้เจอกันอีกศรีจิตราจึงรู้ความจริงว่า คุณชายเล็กกับคนขับรถคือคนละคน
ส่วนคนที่เธอเข้าใจผิดนั้นแท้จริงก็คือคุณชายเล็กของวังต่างหาก
ศรีจิตราอึ้งและหน้าแตกยิบ แต่หลังจากนั้นศรีจิตราและคุณชายเล็กก็เจอกันบ่อย ๆ
คุยกันถูกคอ คุยกันเรื่องนิทานบ้าง ทั่วไปบ้าง
ผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังเหงา ๆ และไม่มีใครอยู่ในหัวใจ
เจอคุณชายเล็กเข้าไป รายไหนก็รายนั้นเถอะ ก็คงแพ้ความน่ารักของคุณชายราบคาบ
ตอนที่ศรีจิตรามองนอกหน้าต่างออกไป แล้วเจอคุณชายเล็กเสมอ
มันก็เป็นมุมเล็ก ๆ ที่ทำให้คนดูต้องแอบอมยิ้ม เพราะมองทีไรเจอแต่คุณชายเล็กทุกที
หรืออาจเป็นเพราะว่าสายตาเธอไม่เคยมองหาคุณชายใหญ่เลยมากกว่า

คุณชายเล็กคุยสนุก ศรีจิตราเลยไม่เหงา หลัง ๆ เธอเริ่มรู้ตัวว่ารักคุณชายเล็ก
เธอมีประโยคประทับใจมากประโยคหนึ่ง
"ตอนแรกเราอาจไม่รู้ตัว แต่เมื่อเรารู้ตัวแล้ว ความรักก็จะค่อยคลืนคลานเข้ามา"
ฟังแล้วสะดุดต้องหยุดคิดว่า เคยมีบ้างไหมที่เรากำลังรู้สึกดี ๆ กับใครสักคน
และพึ่งมารู้ตัวทีหลังว่า "รัก"

ศรีจิตรารู้ตัวแล้วว่ารักคุณชายเล็ก แต่คุณชายเล็กก็คงยังไม่ได้รักเธอ (แต่ก็ชอบมาก)
แถมยังมีอาการคล้าย ๆ ว่าจะชอบสาลินอีก
ในงานวันเกิดของเสด็จ ศรีจิตรามีความสุขบ้าง เศร้าบ้าง
เธอเศร้าเพราะใคร ๆ ก็อยากให้น้องสาวเธอคู่กับคุณชายเล็ก และใช้เธอเป็นแม่สื่อ
และเศร้าตรงที่เห็นคุณชายเล็กเต้นรำกับคุณกลาง(ที่สนิทมาก ๆ ) และเหมือนว่าเขาจะมีคนรักอยู่ด้วย
แต่เธอก็มีความสุขเพราะเธอแต่งเป็น "เซราฮาซาัส" นักเล่านิทาน (เพราะอยากเล่าให้คุณชายเล็กฟังตลอดไป)
และได้เต้นรำุคู่กับคุณชายเล็ก ได้ดูพลุสวย ๆ คุ่กับคุณชายเล็ก และพูดว่า "ความสุขมักจะอยู่กับเราสั้น ๆ"
ถึงคุณชายเล็กจะบอกว่า"ความสุขมันอยู่ที่หัวใจ" แล้วจับมือของศรีจิตรามาแนบไว้กับหัวใจตัวเอง
แต่คุณชายเล็กก็ยังเหมือนไม่ได้รักเธออยู่ดี...

แต่หลัง ๆ คุณชายเล็กชักเริ่มรู้สึกแปลก ๆ ตอนที่เข้าใจผิดว่า ศรีจิตรารักคุณชายรอง หน้าดูสลดลงไปตามความรู้สึกของหัวใจ แต่ก็ยังไม่รู้ตัวสักทีว่ารักศรีจิตรา
ศรีจิตราจึงได้แต่แอบมองเงียบ ๆ และจำประโยคของคุณชายเล็กขึ้นใจที่ว่า
"รักใครข้างเดียวมันเจ็บปวด แต่ก็จะทำทุกวิถีทางเพื่อเอาชนะใจเขา"
ตอนพูด หน้าคุณชายเล็กเหมือนกำลังบอกว่า ฉันรักเธอนะศรีจิตรา ดูแล้วซึ้งจนจับขั้วหัวใจ
ศรีจิตราก็คงซึ้งใจมากเพราะเธอก็จดจำประโยคนี้เอาไปพูดกับตัวเองเสมอ

ผู้หญิงก็คือผู้หญิง เรื่องความรักมันก็ต้องมีเล่ห์บ้าง
ศรีจิตราโดนหนามกุหลาบแทง เลยแกล้งร้องว่าเจ็บและแกล้งหน้ามืด
ตอนนี้ได้ใจจริง ๆ ศรีจิตราผู้เรียบร้อยอ่อนหวาน ก็ซ่อนเล่ห์นิด ๆ
คุณชายเล็กก็เป็นห่วงแสนห่วง และเปรียบว่ากุหลาบเหมือนผู้หญิงสวย
แต่ศรีจิตรากลับเปรียบกับความรัก

ศรีจิตราให้ดอกกุหลาบสีแดงแทนรักไปหนึ่งดอก
แต่คุณชายเล็กคงไม่รู้ตัวหรอกว่าเธอกำลังบอกว่ารักเขา (แต่ก็ดมแล้วแอบฝันทั้งคืน)
สงสัยว่าดอกกุหลาบดอกนั้นจะเป็นสื่อแทนความรัก (หรือแอบใส่ยาเสน่ห์)
ทำให้อีกรุ่งเช้า คุณชายเล็กเห็นศรีจิตราสวยกว่าทุก ๆ วัน

ที่จริงต้องเรียกว่าเป็นครั้งแรกที่ศรีจิตรา "สวยจับใจ" คุณชายเล็ก
ตอนที่เธอเล่านิทานให้ฟังด้วยการบอกเป็นความนัยว่า "รัก"
คุณชายเล็กมองอย่างตะลึง เคลิบเคลิ้ม และคงปั่นป่วนในหัวใจมาก
แต่ก็ตีความไม่ออกเลยต้องซมเพราะพิษรักเหมือนเจ้าชายในนิทาน
เพราะในที่สุดก็รู้ตัวแล้วว่า "รักศรีจิตรา" แต่เป็นความรักข้างเดียว คุณชายช้ำใจไปตามระเบียบ
มารู้ตัวอีกทีตอนจะขับรถชนศรีจิตราจนสลบ แต่แหม...ศรีจิตราก็ใช่ย่อยทีเีดียว
เพราะว่าไม่ได้เป็นลมจริง ๆ แอบซนนิด ๆ แต่หลอกคุณชายเล็กได้ผลเป็นครั้งที่สอง
และครั้งนี้ก็ทำให้คุณชายเล็กกล้าพูดออกมาว่ารัก...

"ผมได้ใกล้ชิดคุณ ผมถึงได้รู้ว่า ความจริงแล้ว ผมชอบคุณสาแบบเพื่อน ผมชอบคุณสา ..."

แต่คนฟังอย่างศรีิจิตรา ฟังไม่จบจนถึงคำว่ารัก ทำให้คู่่นี้เลยยังไม่ลงเอย
ศรีจิตราต้องออกจากวัง คุณชายเล็กมายืนโบกมือแล้วยิ้มหวานให้
เป็นหญิงคนไหนก็ต้องเศร้า เพราะหน้าคุณชายทำยังกับว่า "ดีใจทีี่่ไปเสียที"
แต่พอคุณชายรู้ว่าเธอไปแล้ว เลยว่า "แล้วผมจะทำยังไงดี"ตอนนี้น่าสงสาร...จริง ๆ

คนเราเมื่อคู่กันแล้วก็ไม่แคล้วกัน ไม่ว่าจะเป็นชายรอง นม หรือแม้กระทั่งสาริน
ทุกคนทำให้คุณชายเล็กรู้ว่า ศรีจิตรารักคุณชายเล็ก ไม่ใช่คุณชายรอง
ยิ่งตอนที่นมย้อยไขปริศนาของศรีจิตราให้ชายเล็กฟังว่า
"ศรีจิตรารักเจ้าชายคนหนึ่งแต่ว่าไม่สามารถบอกตรง ๆ ได้ และอาจมีการผิดฝาผิดตัว"
(คิดได้ไงคนเขียนบท สุดยอดขอคารวะ)
คุณชายเล็กก็เลยปลื้มใจ ในที่สุดก็ไปพบศรีจิตราและได้พูดประโยคที่แสนประทับใจให้ศรีจิตราฟังอีกครั้ง
...และแล้วคุณชายเล็กก็ได้นอนตักเธอฟังนิทานไปตลอดชีวิต

"...ผมได้ใกล้ชิดคุณ ผมถึงได้รู้ว่า ความจริงแล้ว ผมชอบคุณสาแบบเพื่อน ผมชอบคุณสา ...แต่ผมรักคุณนะครับคุณศรี รักหมดทั้งชีวิตจิตใจของผม"


EDIT : 08-08-07 17.00 / 22.55
Credit Pic and Song : http://www.geocities.com/sapaijaw